1001 diners

Voor echt Marokkaans eten in Essaouira, voor een echt goeie tajine of couscous prijkt Ferdaouss bovenaan het lijstje van mijn tante in Marokko. De overdaad aan kruiden die je overal om je heen ziet daalt hier ook in de juiste verhouding neer op je bordje. Je zal verbaasd zijn hoe weinig je dat verder tegenkomt. Wat doen ze met al die kruiden en specerijen die je op elke hoek van de straat  zo uitbundig uitgestald ziet? Je vraagt het je iedere keer weer af als je weer eens zomaar een restaurant bent binnen gestapt. Niet doen dus.

Ferdaouss is goed. Beetje ongezellig interieur. Heeft een regelmatig wisselende kaart en voelt zich helemaal op z’n plek in de categorie goedkoop. Voor 60 dirham (€5,50) heb je al een geurende tajine en een heel menu schotelen ze voor 120 dh voor. Alles top kwaliteit. Geit op z’n malst. Kip met rijst en saffraan. Mouton op z’n sappigst en boeuf dat als ouderwets draadjesvlees uit elkaar valt. Al het vlees smelt op je tong. En de veggies komen ook aan hun trekken. Wijn? Die mag je zelf meebrengen! Die heb je natuurlijk eerst even in 1 van de 4 plaatselijke drankwinkeltjes gescoord. Waar die zijn? Kijk dan bij 1001 drankwinkels.

O’Bleu Mogador

Het is even zoeken maar wie het ontdekt zal genieten. Hier ben je in Marseille. Serge zwaait met de pollepel en zijn vrouw Bernadette serveert alles op een holletje uit. Luister goed als ze iets uitlegt. Het gaat in onvervalst Marseillaans.
Tikkeltje aan de prijzige kant is het allemaal wel, vooral de wijnen kosten aardig wat. Maar de kwaliteit van het eten doet je even de pijn in je portemonnee vergeten. Heerlijk. Het beste restaurant van Essaouira. Probably!

Net als bij restaurant Ferdaouss wordt bij M’Riste Jouhar in alle recensies ook geschermd met het feit dat de chef Fatima Zohra haar kookkunstige carrière bij Villa Maroc is begonnen. De keuken van Villa Maroc dus als kraamkamer voor aanstormend kooktalent. En of het nou waar is of niet, koken kan Fatima.

De naam van het restaurant M’Riste Jouhar betekent letterlijk: haventje van diamant. Of ze er nou mee bedoelen dat alles wat er op tafel komt schitterend is als fonkelende edelstenen weet mijn tante niet helemaal zeker. Zeker is wel dat er een klein sterretje flonkert. Die van de originele Marokkaanse keuken.

Alles wat er dagelijks vers op de markt ligt wordt hier omgetoverd tot alles wat de Marokkaanse keuken zo bijzonder kan maken. Met de nadruk op kan. Want waar het in de meeste restaurants niet lukt, lukt het hier wel. Fatima heeft het in de vingers. Zij kan koken.

Bij Les Alizes de Mogador is reserveren warm aanbevolen. Hier wordt in 2 shifts gegeten. Als je van redelijk op tijd eten houdt, ga je voor de eerste ronde van 18.30 tot 9. Rond 9 moet je ook werkelijk klaar zijn want dan staat de volgende stoet reserveerders al weer te popelen om aan tafel te gaan. Klein maar fijn, zegt mijn tante in Marokko hier altijd van. Vriendelijke ambiance, gezellig Marokkaans interieur waarin een altijd vrolijke meneer altijd goedlachs altijd maar weer alle bestellingen opneemt.

Wijn staat hier ook op de kaart. Voor de rest is er een vast menu voor 149 dirham (€14,50). Niet de allergoedkoopste, maar met een vrij grote keuze mogelijkheid. Voor elk wat wils dus. Voor, hoofd, na. Inmiddels een beetje aan de prijs, maar alles toch van superieure kwaliteit. Heerlijke tajines die kunnen wedijveren met die van Ferdaouss, hoog op smaak en zeer smakelijke salades, soepen, couscous en ga zo maar door.

Hier wil je vaker naar toe. En dat doen er meer. Dus altijd druk, druk, druk. Dus zoals gezegd: reserveren! En als je dan toch reserveert bestel dan eens een dag van te voren een pastilla. Kip met poedersuiker???!!!! Maar…. om je vingers bij op de eten. Af te likken in ieder geval.

Restaurant Les Alizes de Mogador is genoemd naar l’Alizé. Een tropische wind die rond de 23ste breedtegraad maar al te vaak en aardig tekeer kan gaan. Essaouira ligt niet helemaal in die buurt. Op de 31ste ongeveer. Maar toch noemen ze die wind hier zo. Zoiets als de Mistral dus en de Sirocco.

De Italianen hebben het bereiden van pizza’s tot kunst verheven. Dus moet je bij een Italiaan zijn voor een echte pizza. La Mama is zo’n Italiaan. Een beetje zoals bij moeder thuis in Sicilië. Zo ongeveer zetten zij zich op de kaart. De eigenaar is een Marokkaan. Maar wel getrouwd met een heel echte Siciliaanse. En hij heeft lange tijd in Italië als kok gewerkt. Daarmee maakt hij het niet bijna maar helemaal waar. Vraag altijd nog even naar wat extra pikante saus. Die maken ze ook zelf. En zo smaakt alles nog lekkerder. Maar pas op. Heel heet.

Maar………Bij Ocean Vagabond op het strand worden ook pizza’s gebakken in een heuse houtgestookte oven. Hier eet je de beste. Alleen overdag geopend.

Liked this post? Follow this blog to get more. 

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.